Για την γιορτή της μητέρας.

 

Σήμερα, η σκέψη μας είναι στη μάνα που κρατά το παιδί της μέσα στα χαλάσματα του πολέμου.

Στη μάνα που νανουρίζει με τον φόβο πάνω από το κεφάλι της, που μετρά απουσίες και σφαίρες αντί για όνειρα.

Στη μάνα της προσφυγιάς, της ξενιτιάς, σε κάθε μάνα που η ζωή της έγινε πεδίο μάχης από την απληστία και τα συμφέροντα των ισχυρών.

Σήμερα, η σκέψη μας είναι και στη μάνα που δεν πρόλαβε να γεννήσει.

Στη γυναίκα που έχασε το παιδί της πριν ακούσει το πρώτο του κλάμα.

Στη γυναίκα που κουβαλά μια απώλεια μέσα σε έναν κόσμο που απαιτεί να συνεχίσει σαν να μην συνέβη τίποτα.

Στη μάνα της φτώχειας.

Που μετρά το ρεύμα, το νοίκι και το ψωμί.

Που δουλεύει δυο δουλειές και πάλι δεν φτάνει.

Που στερείται τα πάντα για να μη λείψει τίποτα από τα παιδιά της.

Που μεγαλώνει παιδιά μέσα σε κοινωνίες που παράγουν πλούτο για λίγους και ανασφάλεια για τους πολλούς.

Στη μάνα που κακοποιείται πίσω από κλειστές πόρτες.

Που μαθαίνει να κρύβει τους φόβους και τις πληγές της για να σταθεί όρθια μπροστά στα παιδιά της.

Που ζει μέσα στη βία, στη σιωπή και στην υποτίμηση, κι όμως συνεχίζει να παλεύει καθημερινά για μια ανάσα αξιοπρέπειας και ελευθερίας.

Και στη μάνα που παλεύει καθημερινά.

Που αγωνιά για το αύριο.

Που σηκώνεται πριν χαράξει και κοιμάται τελευταία.

Που γίνεται καταφύγιο, δύναμη και αντίσταση μέσα σε έναν κόσμο σκληρό και άδικο.

Η μάνα είναι σύμβολο αγώνα.

Για ειρήνη. Για ψωμί. Για αξιοπρέπεια. Για ζωή.

Η μέρα της μητέρας ανήκει στις γυναίκες που αντέχουν, που διεκδικούν, που δεν σκύβουν το κεφάλι.

Στις μανάδες όλου του κόσμου που συνεχίζουν να μας γεννούν την ελπίδα μέσα στο σκοτάδι.

Επιμένουμε στην κριτική και στον έλεγχο προς τη Δημοτική Αρχή.

 

Εδώ στον Πειραιά.

Παρατηρούμε μια συστηματική διολίσθηση ύφους!!

Εμείς θα επιμείνουμε στην κριτική και στον έλεγχο προς τη Δημοτική Αρχή και όπου αλλού χρειάζεται.

Επειδή η αλήθεια είναι πεισματάρα, εμείς -στην πόλη των μεγάλων αντιθέσεων και οικονομικών συμφερόντων (λιμάνι, cosco, real-estate)- θα ασκούμε επίμονο και συστηματικό έλεγχο.

Εδώ, όλοι κρινόμαστε∙ και όπως λέει και η λαϊκή ρήση, «ο καθείς με τον κόσμο του, ο καθείς με τις επιλογές του».

Συνεχίζουμε.

Πρωτοβουλία της παράταξής μας για τις λεωφορειολωρίδες.

 

Επειδή η Αυτοδιοίκηση είναι η πολιτική της καθημερινότητας των πολιτών, δεν μας ταιριάζει ούτε η αφωνία, ούτε η αναβλητικότητα, ιδιαίτερα για θέματα που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των πολιτών όπως είναι το θέμα των λεωφορειολωρίδων και μάλιστα μετά τον τελευταίο θανάσιμο τραυματισμό ενός 17χρονου παιδιού.

Για αυτό η παράταξη «ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους και όλες» κατέθεσε προς όλους τους εμπλεκόμενους ένα σχέδιο ολοκληρωμένων προτάσεων για να αρθεί ο κίνδυνος στις λεωφορειολωρίδες αντίθετης ροής.

Ο Ο.Α.Σ.Α., ο αρμόδιος φορέας συγκοινωνιών ανταποκριθηκε και μας απάντησε ότι θα εξετάσει τις προτάσεις που καταθέσαμε. Θέλουμε να ελπίζουμε πως ανάλογες πρωτοβουλίες θα γίνουν και από τον Δήμο Αθηναίων αφού το μήκος των λεωφορειολωρίδων σε Αθήνα και Πειραιά είναι 51 km και οι ίδιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν παντού.

Στα πόσα ατυχήματα στις λεωφορειολωρίδες θα ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες;

 

Στα πόσα ατυχήματα στις λεωφορειολωρίδες θα ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες;

Η παράταξή μας «ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους & όλες», στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου επανέφερε ένα σχέδιο προτάσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Ενημερώσαμε ότι έχουμε 51 km λεωφορειολωρίδες στην Αττική.

Στον Πειραιά έχουμε σε δύο βασικούς άξονες, Ηρώων Πολυτεχνείου και Λεωφόρο Χατζηκυριακού.

►Ο αριθμός των ατυχημάτων γίνεται όλο και μεγαλύτερος

►Οι Λεωφορειολωρίδες υποστηρίζουμε ότι είναι ένα μέτρο για την στήριξη των δημόσιων μέσων μεταφοράς. Σκοπός τους είναι να ανεβάζουν τη μισή ωριαία ταχύτητα των λεωφορείων προκειμένου να γίνονται πιο ελκυστικά από τον επιβάτη για τη μετακίνησή τους.

Το μέτρο αυτό καθίσταται όμως επικίνδυνο εάν δεν συνοδευτεί από μέτρα ασφαλείας. Για τους λόγους αυτούς προτείνουμε:

1. Να έχει διαφορετικό χρωματισμό η λεωφορειολωρίδα από το υπόλοιπο οδόστρωμα.

2. Να υπάρχουν μηνύματα στο οδόστρωμα για να σε ενημερώνουν να κοιτάξεις αριστερά ή δεξιά, με βάση την διαδρομή του λεωφορείου.

3. Να τοποθετηθούν περισσότερα εμπόδια (κάγκελα) για να υποχρεωθούν οι πεζοί να διέρχονται τον δρόμο από τις διαβάσεις πεζών.

4. Επειδή τα ηλεκτρικά λεωφορεία δεν κάνουν θόρυβο και αιφνιδιάζουν τους πεζούς, να ακούγεται ένα ηχητικό σήμα πριν φτάσει στη διάβαση.

5. Να υπάρχει φωτεινή σήμανση στο δάπεδο πριν πλησιάσει το λεωφορείο τη διάβαση.

6. Τέλος, απαιτείται μια μεγάλη καμπάνια-ενημέρωση των πολιτών για τους κινδύνους και την ανάγκη να ενταθεί η προσοχή των πολιτών όταν διέρχονται από τις λεωφορειολωρίδες.

Πριν φτάσουμε στο επόμενο ατύχημα, να παρθούν επιτέλους μέτρα.

1η Μάη για τους αγώνες του Μέλλοντος.

 

1η Μαη για τους αγώνες του Μέλλοντος.

Η 1η Μάη δεν είναι επέτειος. Είναι το μέλλον που μας καλεί!

Οι δυνάμεις της εργασίας γράφουν την ιστορία, διεκδικώντας τα δίκια τους, με αγώνες....

Στον Πειραιά, οι 11 νεκροί της μεγάλης απεργίας του 1923, οι δεκάδες τραυματίες και πάνω από 500 συλληφθέντες, τιμώνται κάθε χρόνο. Για τη θύμησή τους υπάρχει το Μνημείο Πεσόντων Εργατών στο Πασαλιμάνι.

Με πρωτοβουλία πολλών πολιτών αναλαμβάνουμε την ευθύνη αναβάθμισης του μνημείου, γιατί παρά τις επανειλημμένες ενοχλήσεις της αυτοδιοικητικής παράταξης "ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για Όλους και Όλες" δεν βρήκαμε ανταπόκριση! Όμως, εμείς δεν ξεχνάμε ! Τιμάμε τους νεκρούς μας και προχωράμε!