Μια πόλη δεν ζει μόνο στο κέντρο της.
Ζει στις γειτονιές της.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι γειτονιές της αποκτούν περισσότερη ζωή.
Τα θερινά σινεμά είναι ένα απλό παράδειγμα.
Δεν είναι μόνο μια καλοκαιρινή έξοδος.
Είναι χώρος συνάντησης, μνήμης και πολιτισμού κοντά στο σπίτι.
Σε πολλούς δήμους, θερινά σινεμά διασώζονται, ξανανοίγουν ή δημιουργούνται από την αρχή.
Γιατί οι πόλεις χρειάζονται χώρους ζωής.
Και ο Πειραιάς το χρειάζεται αυτό.
Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι ποιότητα ζωής.
Και η ποιότητα ζωής πρέπει να φτάνει σε κάθε γειτονιά.
Γιατί η πόλη δεν κρίνεται μόνο εκεί που φωτογραφίζεται.
Κρίνεται εκεί που ζουν οι άνθρωποι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου