Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026

Σύγχρονα Λιμάνια-Γεωπολιτικές επιδράσεις & σχέσεις πόλεων & λιμανιών-Παρασκευή 9/1/26 στις 19:30 στην Δημοτική Πινακοθήκη.

 








🟧Σύγχρονα Λιμάνια
🔹Γεωπολιτικές επιδράσεις & σχέσεις πόλεων & λιμανιών
📍Παρασκευή 9/1/26 στις 19:30
📌στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (Φίλωνος 29)
🟨Ομιλητές:
🔸Κώστας Χλωμούδης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιά
🔸Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
🟪Συντονίζει: Αναστασία Φραντζεσκάκη, μέλος του ΔΣ της ΟΜΥΛΕ
🟧Παρεμβαίνει: Σταύρος Μαλαγκονιάρης, δημοσιογράφος



Καταψηφίσαμε την αύξηση των ανταποδοτικών τελών γιατί θέλουμε έναν Πειραιά για όλους & όλες

 








🔻🔺Καταψηφίσαμε την αύξηση των ανταποδοτικών τελών γιατί θέλουμε έναν Πειραιά για όλους & όλες
🟡Στη τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου η Δημοτική Αρχή αποφάσισε μεγάλη αύξηση του ανταποδοτικού τέλους καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού για το 2026 κατά 12% στις κατοικίες, 18% στους επαγγελματικούς χώρους και 25% στα Super Market, με προϋπολογισμένο συνολικό ετήσιο ποσό αύξησης εσοδών 3,2 εκ. ευρώ. χωρίς τεκμηρίωση του ανάλογου ποσού δαπανών. Ο Δήμος υποστήριξε ότι οι αυξήσεις είναι μικρές, δικαιολογημένες και δεν επιβαρύνουν ιδιαίτερα του Πειραιώτες. Αλλά είναι έτσι;
🟠Η παράταξη μας “ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους & όλες” στην τοποθέτηση της παρουσίασε τις οικονομικές δυσκολίες των Πειραιωτών και του λαού μας γενικότερα. 26,9% του πληθυσμού (2.740.051 άτομα) βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, το τρίτο μεγαλύτερο ποσοστό στην ΕΕ. Η ανισότητα στην Ελλάδα είναι η τέταρτη χειρότερη στην ΕΕ και πολύ πάνω από τον μέσο όρο της. Υπήρξε αξιοσημείωτη πτώση στην τριετία 2016-18 αλλά στα επόμενα δύο χρόνια αυξήθηκε πάλι και έπειτα παρουσιάζει στασιμότητα. Το χαμηλότερο 20% του πληθυσμού κατέχει το 7,5% του εθνικού εισοδήματος, ενώ το ανώτερο 20% διαθέτει το 39,5%. Η συνεχής αύξηση των τιμών ηλεκτρικού, τροφίμων και νερού, το πάγωμα των μισθών και συντάξεων και η γενική ανέχεια κτυπάει τα εισοδηματικά χαμηλότερα νοικοκυριά, τους εργάτες, τους μικρομεσαίους αλλά και την μεσαία τάξη.
🔴Μια βασική υποχρέωση του Δήμου σ΄ αυτές τις συνθήκες είναι να ασκεί κοινωνική πολιτική με τα περιορισμένα μέσα του, επιδιώκοντας να θεραπεύει κατά το δυνατόν τα πολλαπλά τραύματα της κυβερνητικής πολιτικής. Τα ανταποδοτικά τέλη αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο άσκησης κοινωνικής πολιτικής του Δήμου. Στις συνθήκες πτώχειας και ανισότητας που χαρακτηρίζουν την πόλη, ο Δήμος πρέπει να υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη.
🟣Ακολουθώντας αυτή την αρχή που κατευθύνει όλες τις ενέργειες της παράταξης μας, προτείναμε στην συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής και του Δημοτικού Συμβουλίου μία σειρά μέτρων που βοηθούν τους εισοδηματικά αδύναμους συμπολίτες μας. Περιλαμβάνουν μέτρα ελάφρυνσης των ασθενέστερων Πειραιωτών και μέτρα αύξησης των δημοτικών εσόδων για κάλυψη των αναγκών. Πρώτα ζητήσαμε την επιβολή διαφορετικών τελών σε κάθε διαμέρισμα ανάλογα με την εισοδηματική κατάσταση των δημοτών. Δεν είναι δίκαιο μια οικογένεια στο Πασαλιμάνι ή στην Καστέλα να πληρώνει τα ίδια με αυτήν στην Κοκκινιά ή τα Καμίνια. Πρέπει επομένως να οριστούν ζώνες κατοικίας για να υπάρχει μια αναλογικότερη κατανομή των εσόδων με βάσει την εισοδηματική ικανότητα. Το μέσο εισόδημα κατά διαμέρισμα μπορεί να εξακριβωθεί και να αποτελέσει την βάση για την διαφοροποίηση.
🟨Προτείναμε την πλήρη απαλλαγή του τέλους σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες συμπολιτών μας: τους μακρόχρονα ανέργους, τους απόρους, τους ΑμεΑ, τους πολύτεκνους & τριτέκνους, τις μονογονεϊκές οικογένειες και την απαλλαγή του τέλους για ένα χρόνο για οικογένειες που αποκτούν το πρώτο τους παιδί. Στην μόνιμη επωδό της πλειοψηφίας ότι δεν υπάρχουν πόροι για κοινωνική πολιτική προτείναμε να αυξηθούν τα τέλη σε επιχειρήσεις με μεγάλη κερδοφορία όπως οι Τράπεζες, οι Ναυτιλιακές εταιρίες τα ξενοδοχεία, τα διαμερίσματα για βραχυπρόθεσμη ενοικίαση (Airbnb κλπ) και ανάλογες επιχειρήσεις υψηλής κερδοφορίας.
🟧Η πλειοψηφία υποστήριξε ότι τα τέλη δεν αποτελούν φόρο και επομένως δεν είναι κατάλληλο εργαλείο για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Αλλά η παράταξη μας έδειξε με συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες παρεμβάσεις όλο τον προηγούμενο χρόνο και στις πρόσφατες συνεδριάσεις ότι οι αυξήσεις των μεγάλων δαπανών που αναφέρονται στην εισήγηση (μισθολογικό, προμήθειες καυσίμων κλπ) δεν είναι πραγματικές αλλά κατασκεύασμα «δημιουργικής λογιστικής». Ο Δήμος συνεχίζει να εισπράττει για 8 χρόνια μέσω του ανταποδοτικού τέλους για την αγορά του οικοπέδου Μελετόπουλου στο Ν. Φάληρο, η αξία του οποίου είναι 5,1 εκ ευρώ.
🟥Το ανταποδοτικό τέλος καθαριότητας δεν είναι πλέον μόνο ανταποδοτικό, αλλά αποτελεί ουσιαστικά νέο φορολογικό μέτρο που επιβαρύνει τους πολίτες και το χρησιμοποιούν αρκετοί Δήμοι, με πρώτο το Δήμο Πειραιά ως επιπλέον έσοδο για να καλύψουν τους ελλειμματικούς προυπολογισμούς τους από την υστέρηση των εσόδων από την κυβέρνηση. Χρησιμοποιούνται επομένως τα τέλη για αύξηση των δημοτικών εσόδων και αποτελούν επιβάρυνση του οικογενειακού εισοδήματος που δεν μπορεί να διαχωριστεί από φορολογικά βάρη.
🟪Για όλους αυτούς τους λόγους καταψηφίσαμε την αύξηση των τελών. Δεν υπάρχει καλύτερο δείγμα της διαφορετικής πολιτικής και αντίληψης μεταξύ της πλειοψηφίας και της δημοτικής μας παράταξης.



Αγροτικό

 








Στο "αγροτικό" η μεγάλη εικόνα είναι ότι η ΝΔ εφαρμόζει τη γνωστή πολιτική πυγμής: καταστολή σε 1η φάση, ποινικές διώξεις, δεσμεύσεις λογαριασμών είτε ως ομηρεία, είτε ως μήνυμα ότι γνωρίζει και δεν θα διστάσει να εκβιάσει την "μαριδα" ακόμη κι αν είναι "δικά της παιδιά".
Στο ενδιάμεσο φαίνεται να κλείνει το μάτι σε συγκεκριμένες οργανώσεις να σπάσουν την ενιαία γραμμή, διαπραγματευόμενοι κατά μόνας...
Η επόμενη στάση-τομή είναι η "αντικειμενική" γήρανση, εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Δύσκολα βλέπουμε αυτό που θα λέγαμε νεολαία. Αυτό δεν ειναι απλά μια εκδοχή του δημογραφικού. Είναι μια νέα φάση βίαιης αστικοποίησης πληθυσμών, που εγκαταλείπει τη "γη" για να αναζητήσει προσόδους είτε ενοικιάζοντας τα χωράφια για "φωτοβολταϊκά" (ενα real estate στη γεωργική γη, ένα είδος αγροτικού airbnb), είτε για να στραφεί στις υπηρεσίες τουρισμού.
Προφανώς σ αυτό "μετρά" οτι η ύπαιθρος στερείται βασικών υποδομών στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην ύπαρξη ακόμη και ενός ATM...
Το σύνθημα ότι αυτά είναι "χασούρα", δεν "έπεσε" τώρα. Είναι κρίσιμη επιλογή στο πλαίσιο της μνημονιακής κρίσης, αλλά κι άλλων ενδιάμεσων σταθμών.
Το ίδιο και με το κλείσιμο στρατοπέδων, αστυνομικών τμημάτων, ειρηνοδικείων, τραπεζών, ΕΛΤΑ, ΔΕΗ κλπ). Άρα η επαρχία "στραγγίζει" κι ότι μένει είναι ένα ηλιακά ώριμο κομμάτι.. Αυτό το κομμάτι σήμερα ζει ένα αδιέξοδο: να φύγει δεν μπορεί, να κάτσει ("στ αυγά") του δεν γίνεται. Βιώνει αδιέξοδο στρατηγικής φύσης.
Παραμένει στο"δίκαιο αίτημα" με το οποίο πορεύτηκε δεκαετίες για την κάθε φορά επιβίωση τους...
Αυτό, με τον έναν η τον άλλον τρόπο συντελείται και σε χώρες της ΕΕ. Γι αυτό τηρουμένων των αναλογιών μπορούμε να βλέπουμε παρόμοιες κινητοποιήσεις και στην ΕΕ
Η Δύση απαντά με μια βεντάλια στο θέμα αγροτική παραγωγή, διατροφή.
Πρώτο μέσα από μέσο μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς τύπου GAP και πέρασμα από την ατομική ιδιοκτησία στην πολυεθνική.
Δεύτερο, από διηπειρωτικό συνεργασίες- εισαγωγές αγροτικών προϊόντων (πχ νότια Αμερική). Συμπληρωματικά προς αυτό με μια χαλαρή επιτήρηση της ποιότητας και εισαγωγών απο "τρίτες χωρες".
Τρίτο και πιο τολμηρό: μια προσπάθεια αλλαγής των διατροφικών συνηθειών της "δυσης" μέσω των τεχνητών υποκατάστατων. Προφανώς αυτό θα απευθύνεται στη συνεχώς πιο διευρυμένη μάζα φτωχών με τα ποιοτικά προϊόντα ακόμα και εάν υπάρχει διατροφική επάρκεια να είναι προσβάσιμα για όλο και λιγότερους !!
Σ αυτό το φόντο ας αναστοχαστούμε ποιος θέλει και μπορεί να υποστηρίξει τον πρωτογενή τομέα που θα εξασφαλίζει την διατροφική κυριαρχία και θα την καθιστά καθολικά προσβάσιμη για όλους τους ανθρώπους αυτού του κόσμου.
Η τοπική αυτοδιοίκηση τι λέει; Έχει να πει κάτι?





Αστεγία

 








Τις τελευταίες ημέρες, στα κοινωνικά δίκτυα, πολλοί και πολλές ανέδειξαν το ζήτημα της αστεγίας, φέρνοντας σε ευθεία αντιπαράθεση τους μεγαλεπήβολους και δαπανηρούς εορτασμούς των δήμων —τα φωτάκια, τα θεάματα, τις σπατάλες— με τους αόρατους ανθρώπους που κοιμούνται λίγα μέτρα πιο κάτω, στο πεζοδρόμιο ή στα παγκάκια, αποκλεισμένοι από το εορταστικό κλίμα των ημερών.
Ας τα βάλουμε κάτω.
Ο καπιταλισμός και το κυρίαρχο κοινωνικοοικονομικό σύστημα φέρουν τεράστια ευθύνη για την ακραία φτώχεια. Όχι ως κάποια αφηρημένη «συνωμοσία», αλλά μέσω συγκεκριμένων μηχανισμών: τιμωρούν τη φτώχεια, στιγματίζουν τις επιλογές, καλλιεργούν την απάθεια και μας εκπαιδεύουν να θεωρούμε τέτοιες εικόνες «φυσιολογικές».
Το σύστημα σπάνια προσφέρει ουσιαστικές δεύτερες ευκαιρίες.
Μπορεί ο Δήμος να συνεισφέρει ουσιαστικά, χωρίς να γυρίζει την πλάτη;
Βεβαίως και μπορεί.
Πρώτο βήμα αποτελεί η οργανωμένη και τακτική καταγραφή του άστεγου πληθυσμού από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου καθώς και η συνολική εκτίμηση, επανεκτίμηση και παρακολούθηση των ψυχοκοινωνικών και ιατρικών αναγκών: πρόσβαση σε επιδόματα, δωρεάν νομική και λογιστική υποστήριξη, διασύνδεση με υπηρεσίες, πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, προληπτικές εξετάσεις, αλλά και ουσιαστική συναισθηματική στήριξη. Με απλά λόγια η επαφή με το πεδίο.
Στη συνέχεια, απαιτείται η δημιουργία ενός ανοιχτού Κέντρου Ημέρας Αστέγων και ενός μεταβατικού ξενώνα φιλοξενίας, με σαφή στόχο την επανένταξη — όχι την ιδρυματοποίηση.
Παράλληλα, για τον ίδιο σκοπό, η εκάστοτε δημοτική αρχή οφείλει να αξιοποιήσει το τεράστιο απόθεμα εγκαταλελειμμένων ακινήτων, με προοπτική αυτά να ενοικιαστούν σταδιακά από τους δυνητικά ωφελούμενους, υπό όρους και με χαμηλό κόστος, ώστε να εξασφαλιστεί σταθερή και αξιοπρεπής στέγη.
Καθοριστικό ζήτημα για την επανένταξη στην τοπική κοινωνία είναι, τέλος, η εργασία. Απαιτείται η θεσμοθέτηση θέσεων εργασίας τόσο στους δήμους όσο και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις —ακόμη και μέσω προγραμμάτων της ΔΥΠΑ— με πραγματικές προοπτικές και όχι απλώς για την περιστασιακή ανακύκλωση της φτώχειας.
Ένα τέτοιο οργανωμένο, ολιστικό και σταδιακό σχέδιο θα μπορούσε να επιτρέψει στην τοπική αυτοδιοίκηση να συμβάλει ουσιαστικά και αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της αστεγίας.
**Επισημάνσεις:**
* Στην κοινωνική πολιτική δεν διατίθενται ποτέ τα «υπέρογκα ποσά» που βρίσκονται πρόθυμα για εορτασμούς και εντυπωσιακά δέντρα.
* Ο Δήμος οφείλει να πιέσει το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για περισσότερα, σταθερά και συνδυαστικά προγράμματα επανένταξης.
* Δεν είναι όλα ατομική ευθύνη. Το δικαίωμα στο λάθος το έχουμε όλοι και όλες.
* Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν επιθυμούν την επανένταξη ωστόσο, οφείλουν να έχουν τουλάχιστον την επιλογή.
* Απαιτούνται προσλήψεις επαγγελματιών σαφέστατα.
Giorgos Pachos - Γιώργος Πάχος, κοινωνικός λειτουργός - μέλος δημοτικής της παράταξης «ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους & όλες»
Υγ: φωτό από την ημερίδα με θέμα Νεο-άστεγοι στην Ελλάδα.