Ο χώρος να μείνει στη γειτονιά - Ανοιχτή συνάντηση ενημέρωσης και συζήτησης για τον χώρο στη ΖΑΕΕ / ΑΖΕΛ, Πέμπτη 23 Ιουλίου στις 20:00 στο Στέκι "Λιμάνι της Αγωνίας".

 

Ο χώρος να μείνει στη γειτονιά.

Την Πέμπτη 23 Ιουλίου, στις 20:00, συναντιόμαστε στο Στέκι «Λιμάνι της Αγωνίας» για να ενημερωθούμε και να συζητήσουμε για το μέλλον του ελεύθερου χώρου στη ΖΑΕΕ / ΑΖΕΛ.

Σε μια πόλη με τόσο λίγους ελεύθερους χώρους, η προστασία μιας ακόμη ανάσας πρασίνου και κοινής ωφέλειας αφορά όλους μας.

Ελ. Βενιζέλου & Πραξιτέλους, Πειραιάς

Ενημερωνόμαστε, συζητάμε και αποφασίζουμε μαζί τις επόμενες πρωτοβουλίες.

Η παρουσία όλων έχει σημασία.

Από «προσφορά στους πολίτες» σε μίσθωση 49 ετών; Η διαδρομή των γεγονότων απαιτεί απαντήσεις.

 

Από «προσφορά στους πολίτες» σε μίσθωση 49 ετών;

Η διαδρομή των γεγονότων απαιτεί απαντήσεις.

Το 2010, ο χώρος των περίπου 1.000 τ.μ., ιδιοκτησίας σήμερα της ΣΤΑΣΥ και δίπλα στο πρώην εργοστάσιο της ΖΑΕΕ / ΑΖΕΛ, διαμορφώθηκε και παρουσιάστηκε δημόσια ως χώρος για τους πολίτες του Πειραιά και για χρήσεις κοινής ωφέλειας.

Αυτό δεν αποτελεί δική μας ερμηνεία.

Το ανέφερε επί χρόνια η πινακίδα που είχε τοποθετήσει η τότε εταιρεία ΗΣΑΠ:

«Ο χώρος διαμορφώθηκε από την ΗΣΑΠ Α.Ε. και αποτελεί προσφορά στους πολίτες του Πειραιά».

Από εκεί και μετά, ακολούθησε μια πολύ συγκεκριμένη διαδρομή.

Πρώτα εξαφανίστηκε από την πινακίδα το τμήμα που ανέφερε την προσφορά προς τους πολίτες.

Αργότερα απομακρύνθηκε ο εξοπλισμός που υπήρχε στον χώρο: η μπασκέτα, το δάπεδο της παιδικής χαράς, τα παγκάκια και οι υπόλοιπες υποδομές κοινής χρήσης.

Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε εργοτάξιο εταιρείας που ήδη υλοποιεί στην περιοχή ένα μεγάλο κατασκευαστικό σχέδιο με εκατοντάδες κατοικίες και νέα κτίρια.

Ακολούθησε εκδήλωση ενδιαφέροντος για το συγκεκριμένο οικόπεδο.

Και στη συνέχεια η ΣΤΑΣΥ προχώρησε σε διαδικασία μίσθωσης του χώρου για 49 χρόνια, μέσω ανοιχτής πρόσκλησης διαπραγμάτευσης.

Η πρώτη διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε.

Τώρα επιχειρείται νέα δημοπράτηση για την ενοικίαση του οικοπέδου στις 9 Αυγούστου.

Αυτή είναι η αλληλουχία των γεγονότων.

Και δημιουργεί συγκεκριμένα ερωτήματα:

Πότε και με ποια απόφαση έπαψε να ισχύει η δημόσια προσφορά του χώρου προς τους πολίτες;

Γιατί αφαιρέθηκε η σχετική αναφορά από την πινακίδα και απομακρύνθηκε ο κοινόχρηστος εξοπλισμός;

Τι έκανε η Δημοτική Αρχή σε καθένα από αυτά τα στάδια για να προστατεύσει τον χώρο;

Και κυρίως:

Τι θα κάνει τώρα για να εφαρμοστεί η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την οποία ψήφισε και η ίδια;

Ή μήπως έχει ήδη αλλάξει γνώμη και αναζητά προσχήματα για να μην την εφαρμόσει;

Δεν απαντάμε στους χαρακτηρισμούς με χαρακτηρισμούς.

Ζητάμε πράξεις:

Άμεση αναστολή της διαδικασίας της 9ης Αυγούστου.

Εφαρμογή της ομόφωνης απόφασης.

Οριστική κατοχύρωση του χώρου για κοινωφελείς χρήσεις και για τη γειτονιά.

Οι ελεύθεροι χώροι δεν χάνονται πάντοτε μέσα σε μία ημέρα.

Χάνονται βήμα-βήμα, όταν οι δημόσιες δεσμεύσεις ξηλώνονται μαζί με τις πινακίδες και οι αποφάσεις μένουν στα χαρτιά.

Γιατί 9 Αυγούστου; Στην καρδιά του καλοκαιριού κρίνεται ο ελεύθερος χώρος στη ΖΑΕΕ / ΑΖΕΛ. Η ομόφωνη απόφαση δε μπορεί να μείνει στα χαρτιά.

 

Το ψηφίσαμε όλοι. Τώρα πρέπει να εφαρμοστεί.

Με πρόταση της παράταξής μας, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα να ζητήσει την κατάργηση της διαδικασίας μίσθωσης για τον χώρο στη ΖΑΕΕ / ΑΖΕΛ.

Το σχέδιο ψηφίσματος ήταν δική μας πρόταση.

Όλες οι παρατάξεις ψήφισαν υπέρ.

Κι όμως, μετά την ακύρωση της προηγούμενης διαδικασίας, η υπόθεση επανέρχεται στις 9 Αυγούστου.

Στην καρδιά του καλοκαιριού.

Γιατί 9 Αυγούστου;

Και αυτό έχει σημασία.

Γιατί δεν μιλάμε για ένα ακόμη «οικόπεδο».

Μιλάμε για έναν χώρο που είχε παραχωρηθεί εδώ και χρόνια στους κατοίκους και σήμερα οδηγείται ξανά σε διαδικασία μίσθωσης, με αποτέλεσμα να ανοίγει ο δρόμος για νέα οικοδόμηση σε μια ήδη επιβαρυμένη γειτονιά.

Μιλάμε για περίπου 1.000 τ.μ. σε μια γειτονιά που ήδη πιέζεται.

Για έναν χώρο που μπορεί να δώσει πράσινο, παιδική χαρά και ανάσα σε παιδιά, μαθητές και κατοίκους.

Η γειτονιά δεν έχει άλλη ανάσα για χάσιμο.

Και κυρίως:

Τι θα κάνει τώρα η Δημοτική Αρχή για να εφαρμοστεί η απόφαση που ψήφισε και η ίδια;

Δεν ζητάμε άλλη μία δήλωση.

Δεν ζητάμε άλλη μία υπόσχεση.

Ζητάμε το αυτονόητο:

Να εφαρμοστεί η ομόφωνη απόφαση.

Να ζητηθεί άμεσα αναστολή της διαδικασίας.

Να διεκδικηθεί ο χώρος για τη γειτονιά.

Οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου δεν μπορούν να μένουν στα χαρτιά.

Και οι ελεύθεροι χώροι στον Πειραιά δεν περισσεύουν.

Το ψηφίσατε όλοι. Τώρα εφαρμόστε το.

Θερινά σινεμά στις γειτονιές-Η πόλη κρίνεται εκεί που ζουν οι άνθρωποι.

 

Μια πόλη δεν ζει μόνο στο κέντρο της.

Ζει στις γειτονιές της.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι γειτονιές της αποκτούν περισσότερη ζωή.

Τα θερινά σινεμά είναι ένα απλό παράδειγμα.

Δεν είναι μόνο μια καλοκαιρινή έξοδος.

Είναι χώρος συνάντησης, μνήμης και πολιτισμού κοντά στο σπίτι.

Σε πολλούς δήμους, θερινά σινεμά διασώζονται, ξανανοίγουν ή δημιουργούνται από την αρχή.

Γιατί οι πόλεις χρειάζονται χώρους ζωής.

Και ο Πειραιάς το χρειάζεται αυτό.

Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι ποιότητα ζωής.

Και η ποιότητα ζωής πρέπει να φτάνει σε κάθε γειτονιά.

Γιατί η πόλη δεν κρίνεται μόνο εκεί που φωτογραφίζεται.

Κρίνεται εκεί που ζουν οι άνθρωποι.

Ο Πειραιάς δεν έχει την πολυτέλεια να αδιαφορεί ούτε για ένα τετραγωνικό ελεύθερου χώρου.

 

Ο Πειραιάς δεν έχει την πολυτέλεια να αδιαφορεί ούτε για ένα τετραγωνικό ελεύθερου χώρου

Το πρόβλημα της άναρχης οικοδόμησης και της απώλειας ακόμη και των τελευταίων μικρών ελεύθερων χώρων στον Πειραιά έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο.

Στην περιοχή του πρώην εργοστασίου ΖΑΕ, επί της Ομηρίδου Σκυλίτση, μετά από νέο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο με το οποίο συμφώνησε η πλειοψηφία της Δημοτικής Αρχής και το οποίο εγκρίθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, προβλέπεται η ανέγερση εκατοντάδων νέων διαμερισμάτων και η εγκατάσταση χιλιάδων νέων κατοίκων.

Την ίδια στιγμή, στην περιοχή δεν υπάρχει ούτε μία παιδική χαρά, ούτε ένας ουσιαστικός χώρος πρασίνου. Παράλληλα, οι προτεινόμενες θέσεις στάθμευσης είναι πολύ λιγότερες από τις αυξημένες ανάγκες που θα δημιουργηθούν.

Σε αυτή ακριβώς την περιοχή, η ΣΤΑΣΥ Α.Ε. είχε παραχωρήσει εδώ και χρόνια στον Δήμο Πειραιά οικόπεδο περίπου 1.000 τ.μ., προκειμένου να αξιοποιηθεί ως παιδική χαρά και ως προαύλιος χώρος για τους μαθητές του Ναυτικού Σχολείου, στο οποίο φοιτούν 300 μαθητές.

Σήμερα, όμως, η ΣΤΑΣΥ ανακάλεσε την παραχώρηση του οικοπέδου και προχωρά σε διαγωνισμό μίσθωσής του, μετά από ενδιαφέρον του ίδιου κατασκευαστή. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη στάση της Δημοτικής Αρχής, καθώς όλα δείχνουν ότι πραγματοποιείται με την ανοχή της.

Η καθημερινότητα των πολιτών δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Είναι επιλογή ευθύνης απέναντι στις σημερινές και τις επόμενες γενιές.

Το συγκεκριμένο οικόπεδο μπορεί και πρέπει να παραμείνει ελεύθερος χώρος. Μπορεί να γίνει ένας μικρός χώρος πρασίνου, μία παιδική χαρά.

Ο Πειραιάς δεν αντέχει άλλο τσιμέντο.

Καλούμε τους πολίτες, τους κατοίκους της περιοχής, τους γονείς και την εκπαιδευτική κοινότητα να υπερασπιστούμε όλοι μαζί αυτόν τον χώρο.

Γιατί στον Πειραιά του σήμερα, ακόμη και ένας μικρός ελεύθερος χώρος είναι υπόθεση ζωής.